zapowiedzi aktualna szkoła kontakt

2.10-31.10.2014 r.
II Międzynarodowe Sympozjum Uczelni i Kierunków Artystycznych
Szymbark 2013

W dniach 4-11.08.2013 roku odbyło się II MIĘDZYNARODOWE SYMPOZJUM UCZELNI I KIERUNKÓW ARTYSTYCZNYCH „Szymbark 2013” pod hasłem „Autentyczność w sztuce”.
Po raz drugi studenci z różnych ośrodków akademickich i uczelni wyższych spotkali się by wspólnie spędzić czas, a przy okazji twórczo popracować na niwie zarówno artystycznej, jak i teoretycznej.
Premiera tej dużej, międzynarodowej imprezy miała miejsce dwa lata temu. Jej pomysłodawcami byli profesorowie UR – dr hab. Antoni Nikiel oraz dr hab. Marek Adam Olszyński z Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego, a aktualnym organizatorem była teraz PWSZ w Nowym Sączu oraz Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach. Imprezę patronatem objęli: Prorektor do spraw nauki, rozwoju i współpracy PWSZ w Nowym Sączu doc. dr Marek Reichel oraz Dyrektor Muzeum mgr Zdzisław Tohl, a także Koło naukowo - artystyczne studentów Wydziału Sztuki UR –„Razem”, którego członkowie wraz z jego opiekunem, doktor Magdaleną Uchman z dużym zaangażowaniem brali udział w pracach organizacyjnych, zapewniając m.in. fotograficzną dokumentację projektu.
W drugiej, tegorocznej edycji sympozjum uczestniczyli wykładowcy i studenci pięciu uczelni: PWSZ w Nowym Sączu – Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, ASP w Krakowie, ASP
w Łodzi, Uniwersytet Konstantyna Filozofa w Nitrze na Słowacji i Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Organizatorom Sympozjum. przyświecały dwa zasadnicze cele. Po pierwsze, ideą tego projektu było połączenie doświadczeń dydaktycznych w pracy artystycznej z młodymi adeptami sztuk plastycznych z analizami i dyskusjami podejmowanymi przez teoretyków sztuki. Sympozjum składało się z dwóch komplementarnych części: pleneru malarskiego i panelu dyskusyjnego. Intencją organizatorów było, by studenci biorący udział w Sympozjum nie tylko doskonalili się pod okiem swoich nauczycieli we właściwym wykorzystywaniu odpowiednich środków artystycznego wyrazu, ale chcieli też uczestniczyć w intelektualnym fermencie i krytycznej recepcji dotyczącej idei i wartości w sztuce. Drugim ważnym celem była konfrontacja różnych środowisk akademickich i możliwość porównania ich systemów dydaktycznych oraz wspólna analiza efektów kształcenia artystycznego w zakresie plastyki. Oba zamierzone cele udało się zrealizować zaskakująco dobrze.
Zwieńczeniem wydarzenia był panel teoretyczny, który odbył się 10.08 w Kasztelu w Szymbarku pt. „Autentyczność w sztuce i jej możliwe kreacje”, któremu towarzyszyła burzliwa dyskusja teoretyków z twórcami.
W tym samym dniu, w szymbarskiej galerii przy Kasztelu odbył się roboczy pokaz dorobku studentów. Prace były tam oceniane przez jury, w składzie którego znaleźli się, między innymi przedstawiciele uczelni i zaproszeni goście, w tym prorektor PWSZ, docent dr Marek Reichel, rektor ASP w Krakowie, prof. Stanisław Tabisz oraz prorektor Akademii - dr hab. Jan Tutaj; dr hab. Adriana Recka - dyrektor Katedry Sztuki w Nitrze (Słowacja), a także profesor UR - dr hab. Antoni Nikiel
i gość specjalny sympozjum – prof. Joanna Maria Wężyk (USA), wykładowca w amerykańskich uczelniach artystycznych.
Wieczorem odbyło się również uroczyste ogłoszenie werdyktu jury i wręczenie nagród dla zwycięzców z poszczególnych uczelni artystycznych.



Michał Mieszkowicz



Olimpia Kościółek



PaulinaDębosz



Marcin Pecka



Marcelina Siwiec



Marta Ożóg



1.09-27.09.2014 r.
XLI Wystawa Grupy Droga

Grupa Plastyczna „DROGA"


Powstała na początku 2001 r. w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie i jest jedną z form edukacji artystycznej tej instytucji. Skupia kobiety, które zajmują się zawodowo plastyką oraz uprawiają wybrane dyscypliny plastyczne, głównie malarstwo sztalugowe, rysunek i grafikę komputerową.
Poszukiwania twórcze członkiń grupy odbywają się różnymi ścieżkami (drogami) - stąd nazwa grupy. Pierwsza wystawa zbiorowa grupy odbyła się w grudniu 2001 r. w WDK pod nazwą „JESTEM - TWORZĘ - PREZENTUJĘ" Hasło to po 10 latach jest aktualne. Po prostu JESTEŚMY - PRACUJEMY -POKAZUJEMY, czyli wystawiamy. Właściwie wystawy zbiorowe i indywidualne należą do głównych form pracy, to one aktywizują członkinie grupy. Na widzów (zwanych odbiorcami) oczekujemy nie tylko w siedzibie WDK, ale w miejskich i wiejskich ośrodkach kultury na terenie województwa podkarpackiego. Ilustruje to załączony wykaz wystaw zbiorowych i indywidualnych. Ważną rolę w naszej działalności odgrywa Zamiejscowa Galeria Grupy „Droga" mieszcząca się, dzięki uprzejmości pani Teresy Skomry, w Gminnym Ośrodku Kultury i Czytelnictwa w Białobrzegach. W tej placówce odbywają się lekcje przy obrazach dla młodzieży białobrzeskiego gimnazjum prowadzone przez autorki kolejnych wystaw indywidualnych. Rozmowy z uczniami wzbogacają doświadczenia członkiń grupy w zakresie upowszechniania plastyki. Wszystkie te działania sprzyjają szukaniu drogi do... samej siebie, a więc do samopoznania. Nic dziwnego, że grupa odwołuje się do słów Zbigniewa Pronaszki „Każdy Artysta musi znaleźć swoją własną drogę do własnej i tylko własnej wypowiedzi." Prezeską grupy jest Maria Paszczyńska, a opiekunką z ramienia WDK Krystyna Niebudek.

W wystawie udział biorą: Danuta Turbacz, Maria Paszczyńska, Krystyna Niebudek, Teresa Skomra, Anna Baran, Maria Wiktoria Mostek, Małgorzata Polit, Katarzyna Jurek-Decowska, Anna Solecka, Krystyna Gniewek, Kinga Ziobro-Działo





Krystyna Niebudek "Dachy Rzeszowa"""

17.07-23.08.2014 r.
„Obrazowanie fragmentów rzeczywistości”

Uczestnicy wystawy:
Katarzyna Bąkowska-Roszkowska, Łukasz Gil, Aleksandra Jagielska, Dariusz Mlącki, Piotr Woroniec, Przemysław Suliga, Joanna Zak, Olga Ząbroń, Maciej Zdanowicz



Zajęcia plastyczne które odbyły się 31.07.2014 roku w Galerii Miejskiej ZSP w Rzeszowie





27.06-30.06.2014 r.
"Rysunek z natury"prezentacja rysunków uczniów ZSP w Rzeszowie powstałych na wewnątrz szkolny konkurs.

Rysunek Natalii Bartman, jedna z trzech równorzędnych głównych nagród





Wystawa dorobku pracowni Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie: malarstwo, rzeźba, ceramika,rysunek,grafika,fotografika, projektowanie graficzne.


3.06-15.07.2014 r.
Wystawa prac profesorów i wykładowców Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego






19.05-31.05.2014 r.
"Otwarte drzwi do wyobraźni"


Wystawa prac plastycznych podopiecznych Ośrodka rehabilitacyjno-Edukacyjno- Wychowawczego Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym zorganizowana w ramach obchodów Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną.




Wychowankowie Ośrodka Rehabilitacyjno -Edukacyjno - Wychowawczego w Rzeszowie to osoby w wieku 0d 3 do 25 lat z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim lub znacznym z niepełno sprawnościami sprzężonymi. W Ośrodku realizują obowiązek szkolny, korzystając jednocześnie z kompleksowej, wielospecjalistycznej terapii. Prezentowane na wystawie prace są efektem uczestnictwa podopiecznych OREW w szeroko pojętej arteterapii/ terapii przez sztukę. Zajęcia artystyczne i plastyczne w pracy z dziećmi i młodzieżą z niepełnosprawnością intelektualną są bardzo ważnym elementem terapii i wspomagania rozwoju. Inspirują one do samodzielnego wysiłku, dostarczają wiele radości podczas kontaktu z materiałem plastycznym. Są też znakomitą zabawą oraz sposobem na odreagowanie napięć psychoruchowych. Wystawa składa się z dwóch części: plastycznej i fotograficznej.
W części plastycznej eksponowane są grupowe i indywidualne prace płaskie i przestrzenne oraz, zajmujące większą część ekspozycji, rysunki szczególnie uzdolnionego plastycznie wychowanka, Grzegorza.
W części fotograficznej ukazane są epizody pracy terapeutycznej, zaangażowanie wychowanków w proces powstawania prac , uchwycone są momenty „radości tworzenia”.
Wykorzystane techniki, które można oglądać to: kolaż, witraż, rysowanie nitką i świecą, malowanie na zmięty papierze, wydrapywanka, filcowanie na sucho, malowanie na zmiętym papierze, papieroplastyka, frottage, decoupage ( na butelkach, drewnie, masie solnej), formy przestrzenne ze słomy, wyroby z gliny.




10.04-10.05.2014 r.
Wystawa prac dyplomowych uczniów ZSP w Rzeszowie








Dyplomy 2014

„Między tradycją a współczesnością” – w takim klimacie tegoroczni absolwenci Liceum Plastycznego oraz Ogólnokształcącej Szkoły Stuk Pięknych wykonali prace dyplomowe, prezentowane na wystawie w Galerii Miejskiej ZSP w Rzeszowie. Wystawa dyplomów jest każdego roku bardzo ważnym wydarzeniem artystycznym zarówno dla absolwentów i pedagogów jak również dla całej społeczności szkolnej. Ze względu na wyjątkową wartość edukacyjną w cyklu średniego kształcenia plastycznego stanowi stały punkt w harmonogramie wystaw Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie.
Praca dyplomowa dająca absolwentom tytuł zawodowy „plastyk” jest ukoronowaniem kilkuletniego okresu kształcenia artystycznego, w którym nieocenioną rolę pełnią nauczyciele poszczególnych przedmiotów artystycznych. Praca pedagogów w szkole plastycznej jest tym trudniejsza, gdyż nie ogranicza się jednie do przekazania wiedzy, ale także do wychowania w duchu moralnych wartości, których urzeczywistnieniem jest szeroko rozumiana sztuka. Nauczyciel, niejednokrotnie sam będąc twórcą, staje się dla ucznia autorytetem, a może nawet duchowym przewodnikiem. W takim procesie nauczania, młody człowiek odkrywa siebie, poznaje swoje predyspozycje i wrażliwość. Na tegorocznej wystawie dyplomów prezentowane są prace absolwentów Zespołu Szkół Plastycznych wykonanych pod kierunkiem pedagogów następujących specjalizacji: techniki graficzne- Jan Krawiec, Damian Sienkiewicz, Blanka Ochalik, Jacek Garbaczewski, reklama wizualna- Krzysztof Wojtowicz, Jan Kamil Jodko, dekorowanie wnętrz- Bożena Krupa, Waldemar Wiśniewski, snycerstwo- Leszek Kuchniak, Kazimierz Nałęcz, metaloplastyka- Radomir Dawidziak, Władysław Walat. Eksponowane na wystawie w Galerii Miejskiej ZSP prace dyplomowe cechuje bardzo duża różnorodność zarówno pod względem tematycznym jak i formalnym, wynikającym z warsztatu i specyfiki materiału. Wydaje się jednak, że tegoroczni absolwenci mając za sobą kilkuletni okres nauki historii sztuki, często szukają inspiracji u dawnych mistrzów. Żywe zainteresowanie secesją w postaci roślinnych i animalistycznych motywów dekoracyjnych, bogatej ornamentyki czy wręcz bezpośrednie inspiracje twórczością artystów takich jak Alfons Mucha, charakteryzują tegoroczne prace z metaloplastyki (np. "Zmysłowy ogród", Rama do lustra", "Głowa nosorożca - trofeum"). Zakorzenione w tradycji są również prace snycerskie inspirowane polską oraz rosyjską sztuką ludową (np. "Cztery pory roku", "Tors kobiecy", "Kołyska dziecięca". Bogate spektrum środków artystycznego wyrazu cechuje także prace wykonane na specjalizacjach reklamy wizualnej i technik graficznych, których twórcy wyszli naprzeciw oczekiwaniom współczesnego świata. Czasami są to projekty interdyscyplinarne z pogranicza malarstwa, grafiki, książki czy rzeźby (np. "Zestaw plakatów reklamujących zdrowe odżywianie - terapia sokowa", "Gra o tron - gra planszowa", "Projekt szaty graficznej 7 okładek do cyklu książek George R.R. Martina pt. Pieśń lodu i ognia"). Zdecydowanie odrębną grupę stanowią prace dyplomowe o specjalizacji dekorowania wnętrz. Przeważnie są to makiety obiektów użytku publicznego zaprojektowane w nowoczesnym stylu z uwzględnieniem funkcji i kompozycji przestrzennej budowli (np. "Projekt wnętrza klubu sportowego", Projekt amfiteatru").
Tak duża różnorodność prac dyplomowych sprawia, że wystawa jest niezwykle interesująca. Dla wielu młodych ludzi to pierwsza możliwość zaprezentowania swoich dokonań na drodze artystycznej kariery.

12.03-5.04.2014 r.
Malarstwo Barbary Hubert
Z CYKLU ARTYŚCI PEDAGODZY RZESZOWSKIEGO PLASTYKA

Barbara Hubert ur. w Rzeszowie, gdzie ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie wydział Malarstwo; pierwsze trzy lata w pracowni Profesora Stanisława Rodzińskiego, a następnie w pracowni Profesora Leszka Misiaka, gdzie w 1999 uzyskała dyplom. Aktualnie mieszka, pracuje twórczo oraz jako pedagog w rodzinnym Rzeszowie. Brała udział w ok 40 wystawach zbiorowych, autorka 28 wystaw indywidualnych.



Woda jako symbol życia, nieogarniony żywioł i tajemnica od wieków stanowiła inspirację dla artystów. W przypadku malarstwa Barbary Hubert tematyka marynistyczna wyzwala u odbiorcy odczucie głębi i nieskończonej przestrzeni, przeobrażające widzialny świat w rodzaj metafizycznej rzeczywistości.
Obrazy Barbary Hubert prezentowane na wystawie w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie cechuje, w większości przypadków stały schemat kompozycyjny w postaci morskiego wybrzeża z wyraźnie wyodrębnioną linią horyzontu. Czasami na tle tak zarysowanego pejzażu pojawiają się postacie ludzkie, zawsze jednak niewielkich rozmiarów, potraktowane szkicowo. Te pozornie tylko podobne kompozycje pozwalają autorce na zabawę formą, w której za pomocą prostych środków artystycznego wyrazu, poszukuje najistotniejszych prawd o świecie. Malarstwo Barbary jest syntezą twórczych pierwiastków koloryzmu, spontanicznego abstrakcjonizmu oraz romantyzmu. Wydaje się, że artystka kreuje obrazy za pomocą swobodnych plam barwnych, często uzyskanych przypadkowo, którym następnie nadaje określoną formę i ładunek emocjonalny. Duże płaszczyzny kolorystyczne o zdecydowanie chłodnej tonacji barwnej w połączeniu z gorącymi, rozedrganymi w słońcu niuansami w postaci linii lub drobnych śladów pociągnięć pędzla, potęgują nastrój metaforycznej baśniowości.
Oszczędne w formie kompozycje Barbary Hubert, powstałe w skutek skomplikowanego procesu twórczego, polegającego na stopniowej eliminacji lub addycji poszczególnych elementów, pozostawiają widza z poczuciem pewnego niedopowiedzenia, dozy romantycznej tajemniczości. Szczególne znaczenie w pejzażach artystki ma postać ludzka - drobna, potraktowana syntetycznie, a równocześnie stająca się punktem zwrotnym akcji. Człowiek, często ukazany tyłem na tle bezkresnego morskiego krajobrazu pozostaje samotny i bezbronny w obliczu natury. Jego obecność dynamizuje obraz, zmuszając odbiorcę do szukania ukrytej narracji.
Wystawa w Galerii Miejskiej ZSP to tylko wycinek twórczości Barbary Hubert, ale w dużej mierze ukazujący twórcze ideały i predyspozycje artystki. Jej zamiłowanie do koloru przy równoczesnej spontaniczności i romantycznej wizji świata mogą zadowolić z arówno zwolenników sztuki abstrakcyjnej jak również sztuki figuratywnej i narracyjnej, jeśli tylko konwencji tych nie pojmują zbyt rygorystycznie.

Bernardeta Popek - Olszowa

1.04.2014 r.
W Galerii Miejskiej ZSP odbył się spektakl Sceny Propozycji Uniwersytetu Rzeszowskiego inspirowany malarstwem i wypowiedziami Jerzego Nowosielskiego pt."Dwoistość".Inscenizacja, reżyseria i scenografia Janusz Pokrywka.





26.02-10.03.2014 r.
Do Zespołu Szkół Plastycznych im. Piotra Michałowskiego w Rzeszowie, na siedmiomiesięczny staż, 11. grudnia 2013 roku przyjechała Asystentka Comeniusa. Pochodząca z czeskiej Ostravy, Eliska Dordova jest studentką sztuki na Uniwersytecie w Ostravie.
Asystentka prowadziła zajęcia z języka, kultury i historii tego kraju. Pani Eliska uczestniczyła w zajęciach artystycznych.
Na piętrze galerii Asystentka Comeniusa prezentowała prace swoje i swoich czeskich znajomych




26.02-10.03.2014 r.
Katarzyna Tomczak, Jakub Tomczak, Konrad Koch.
Malarstwo, rysunek i rzeźba



"KORELACJE"

"Korelacje" - pod takim hasłem twórcy młodego pokolenia Katarzyna Tomczak, Jakub Tomczak i Konrad Koch prezentują w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie swój dorobek artystyczny. Korelację, jako wzajemny związek czy nawet pewnego rodzaju współzależność można rozpatrywać na wielu płaszczyznach tradycyjnie rozumianej sztuki. Zarówno w odniesieniu do koegzystencji artystów, jak również w stosunku do treści określonego dzieła sztuki, jego elementów względem siebie i natury, ale przede wszystkim jako wzajemną zależność pomiędzy poszczególnymi dyscyplinami sztuk plastycznych.
Pomimo wspólnego tytułu i przyświecających mu idei, każdy z artystów biorących udział w wystawie w indywidualny sposób podchodzi do pojęcia "korelacji". Inaczej też interpretuje otaczającą go rzeczywistość, często uciekając się do form abstrakcyjnych. Wydaje się, że motywem łączącym twórczość Katarzyny, Jakuba i Konrada jest pierwiastek tzw. nowego modernizmu rozumianego jako język artystyczny i postawa twórcza, która przejawia się w ciągłych poszukiwaniach i eksperymentach.
Twórczość Katarzyny Tomczak koncentruje się głównie wokół postaci ludzkiej, gdyż jak sama autorka określiła ... ciało człowieka jest materią, którą wykorzystuję w syntezie formy przedstawieniowej... Nie tylko jednak fizyczna strona człowieczeństwa interesuje artystkę. Człowiek, jego wnętrze, stany umysłu, pragnienia i rozterki, a także sfera podświadomości ukryta w marzeniach i snach są dla niej niewyczerpanym źródłem inspiracji. Na medium artystycznego wyrazu wybrała Katarzyna rysunek, malarstwo oraz rzeźbę, umożliwiające bliski kontakt z naturą, jak również szeroki wachlarz środków ekspresji. Artystka odwołując się do tradycji sztuki dawnej przedstawia w swoich pracach złożoną sytuację egzystencjalną człowieka współczesnego. Wyolbrzymiając czy wręcz groteskowo przejaskrawiając fizyczne cechy postaci ludzkiej świadomie zbliża się do ikonografii Nowej Figuracji. Stosowane przez Katarzynę środki wyrazu takie jak częste operowanie skrótem czy wydobywanie ekspresji fragmentu dowodzą, że poszukiwania zapoczątkowane w latach 60-tych m.in. przez Teresę Pągowską są nadal żywe i kontynuowane przez twórców młodego pokolenia. Katarzyna Tomczak, której twórczość wyraźnie koreluje z naturą, prezentuje obrazy pełne kinetyzmu, płynnych form, czasem abstrakcyjne a jednocześnie zawsze definiujące obecność w nich pierwiastka ludzkiej egzystencji.
Poszukiwanie nowych form wypowiedzi artystycznej charakteryzuje także twórczość Jakuba Tomczaka. Przełamanie konwencji, które dokonało się w rzeźbie z końcem lat pięćdziesiątych, w postaci odchodzenia od tradycyjnych form i ich wzajemna integracja, umożliwiło artyście stworzenie oryginalnego nurtu rzeźby ekspresyjnej, pozostającej w stałej korelacji z rysunkiem. "Napięcia” oraz „Zależności” to prace wykonane ze stali. Mają szczególne znaczenie dla Jakuba, gdyż wykonał je bez użycia spawarki, tym samym nawiązując do poznanych wcześniej technik kowalskich. Zastosował również śruby, które pozwoliły mu na swobodne kreowanie rzeźby, poprzez dodawanie elementów. Cechą łączącą wszystkie rzeźby artysty jest mobilność – możliwość zmiany ich układu oraz ingerencji w kompozycję. Istotnym elementem wystawy, być może nawet punktem wyjścia dla wyboru przez artystę prac na ekspozycję jest relacja pomiędzy rzeźbą a rysunkiem. Abstrakcyjne rysunki z cyklu „Cienie” ujawniają nową pozycję i wartość, swobodę gestu a także indywidualną ekspresję prowadzenia kreski. Linia uwolniona spod rygoru podłoża wchodzi w trzeci wymiar, materializuje się w postaci kompozycji przestrzennych. W takiej korelacji rysunek staje się terenem działań, miejscem formułowania sensów na poziomie jego fizycznej struktury.
Odmienną postawę twórczą prezentuje Konrad Koch, którego zainteresowania oscylują wokół materii rzeźbiarskiej takiej jak semantyka materiału, wzajemne zależności i oddziaływania brył. Zaprezentowane na wystawie rysunki artysty zdradzają żywe inspiracje kubofuturyzmem i przede wszystkim polskim formizmem. Pełne ekspresji wizerunku postaci ludzkiej, wywołujące u odbiorcy wrażenie wibracji i ruchu, przekraczają granice czasu i dwuwymiarowej płaszczyzny zgodnie z zasadą przestrzennego symultanizmu.
W kompozycjach abstrakcyjnych, bogatych w środki wyrazu, o dużym ładunku emocjonalnym, artysta stara się przedstawiać stany psychiki ludzkiej i ich złożoność. Szczególne miejsce w twórczości Konrada Kocha zajmuje rzeźba. Kompozycja przestrzenna jest dla niego swoistym organizmem, w którym zasadą jest współzależność jego elementów względem siebie i względem przestrzeni. Każda rzeźba powstaje w efekcie skomplikowanego procesu segregacji materii i przeobrażania się form, któremu towarzyszy logika i z góry określona taktyka. Konrad Koch w swoich pracach poszukuje form przejrzystych i z pozoru tylko lapidarnych. Jego sztuka żywo czerpiąca z natury posiada charakter uniwersalny czy może nawet transcendentalny.
Prezentowane na wystawie prace twórców młodego pokolenia łączy głębokie zakorzenienie w tradycji przy równoczesnym dążeniu do odkrywania nowych pokładów artystycznych doznań. Wydaje się, że sztuka jest dla nich, zgodnie z nadal żywą definicją Władysława Tatarkiewicza ... odtwarzaniem rzeczy, bądź konstruowaniem form, bądź wyrażaniem przeżyć - jeśli wytwór tego odtwarzania, konstruowania, wyrażania jest zdolny zachwycać bądź wzruszać, bądź wstrząsać.

Bernardeta Popek Olszowa



7.02-25.02.2014 r.
I Etap Ogólnopolskiego Przeglądu Rysunku Malarstwa i Rzeźby
prezentujące wybrane prace uczniów ZSP w Rzeszowie

7.02-7.03.2014 r.
Rysunki Absolwentów Rzeszowskiego Plastyka




1.12.2013-7.01.2014 r.
Znaki Pogranicza

Warsztaty artystyczne „Znaki Pogranicza”, po raz czwarty odbyły się w zabytkowym zespole pałacowo – parkowym w Hadlach Szklarskich. Wystawa poplenerowa organizowana jest w ramach Karpackich Warsztatów Artystycznych „Znaki Pogranicza” w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie, 10 stycznia o godz. 18.
IV Międzynarodowy plener malarski organizowany przez Stowarzyszenie Promocji Kultury i Sztuki „Pogranicze”, odbył się w lipcu 2013 roku w zabytkowym zespole pałacowo – parkowym w Hadlach Szklarskich w gminie Jawornik Polski. W plenerze wzięło udział wielu wybitnych artyści profesorów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Toruniu, Wrocławiu, Katowicach i Rzeszowie mi. : Leszek Misiak prof. ASP w Krakowie, Janusz Karbowniczek – prof. ASP w Katowicach, Elżbieta Kuraj- prof. ASP w Katowicach, dr Łukasz Huculak, dr Zdzisław Nitka - pracownicy naukowy ASP we Wrocławiu, Mirosława Rochecka- prof. ASP w Toruniu, Kazimierz Rochecki – prof. ASP w Toruniu, oraz pracownicy naukowi Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego: dr hab. dr Magdalena Uchman, Marek Haba, Piotr Woroniec, oraz wybitni artyści z Łańcuta, Sanoka i Rzeszowa: Jeszy Szerstobitow, Sylwester Stabryło, Jan Szczepkowski, Iwona Jankowska –Kozak, Arkadiusz Andrejkow, Barbara Szal – Porczyńska, Przemysław Pokrywka i wielu innych wybitnych artystów z Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi w tym: Roman Romanyshyn (Ukraina), Romana Romanyshyn (Ukraina) Savchenko Sierhiy (Ukraina), Temo Svirely (Gruzja), David Sharashidze (Gruzja), Dymitry Surynovich (Białoruś), Aleksandr Zabauchyk (Białoruś), Serhij Malishevski (Białoruś). Prezentowane są również prace artystów Słowackich z Preszowa, Koszyc, Bardejowa i Levoczy: Ludmila Lakomá-Krausowá, MikulᚠLovacký, Peter Krupa, Pavol Tarasovič, Renata Tarasovič, Aleksandrer Jazykow.
W trakcie plenerów odbywają się wieczorne spotkania, towarzyszące im wernisaże, pokazy multimedialne i dyskusje o sztuce prowadzone przez wybitnych artystów w większości wykładowców artystycznych uczelni. Plenery są tylko początkiem działań artystycznych. Powstałe na nich prace są prezentowane na całorocznym cyklu wystaw i w katalogu z wystawy. Wystawy organizowane są w różnych miastach Podkarpacia: Rzeszowie, Łańcucie, Sanoku, Krośnie i za granicą we Lwowie na Ukrainie oraz Preszowie i Bardejowie na Słowacji.
Warto podkreślić ponadregionalny charakter przedsięwzięcia gdyż wokół idei zgromadzono środowiska nie tylko polskie i słowackie lecz także ukraińskie, białoruskie. Spotkanie i wspólne działanie artystów z Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi pozwala na przenikanie się trendów w sztuce i z odrębności kulturowych tworzą się formy uniwersalne, zrozumiałe dla wszystkich i ponadczasowe. Artyści tworzą symbole i znaki graficzne naszej kultury, pokazują, określają i wartościują, tworzą mody i trendy. Spotkania artystów ich wzajemna integracja wpływa bezpośrednio na kulturę w kontekście narodowym i ogólnoludzkim. Ponadto artyści poprzez swoją sztukę promują miejsce. Obrazy Pogórza Karpackiego zapisane na płótnach będą wędrować przez sale wystawowe, muzea Europy i świata.

Violetta Błotko





1.12.2013-7.01.2014 r.
Najlepsze Dyplomy 2013

Już po raz czwarty można było ogladać w Galeri Miejskiej najlepsze dyplomy magisterskie i licencjackie Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Prezentowano prace nominowane, wyróżnione i nagrodzone nagrodą im. Jerzego Panka wybitnego polskiego artysty grafika. Prace obejmują niemal wszystkie dziedziny sztuki: malarstwo, rzeźbę, grafikę, rysunek oraz prace z zkresu projektowania graficznego.

7-30.11.2013 r.





Dni Kultury Chrześcijańskiej
Prezentacja twórczości
Zygmunta Czyża
Leszka Kuchniaka
Uczniów ZSP w Rzeszowie


Zygmunt Czyż

(Ur. 8 sierpnia 1940 w Zachoiniu k. Opatowa. Zm. 26 listopada 2003 w Rzeszowie)- polski malarz, grafik, rysownik, projektant).
Ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Jarosławiu,a następnie w latach 1958-1964 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego w 1964 roku, również w tym roku ukończył trzyletnie Studium Pedagogiczne. Uprawiał twórczość w wielu dziedzinach: malarstwo sztalugowe, grafika warsztatowa, malarstwo architektoniczne, projektowanie witraży, grafika wydawnicza. Był członkiem : Związku Polskich Artystów Plastyków, a w latach 1976 – 1983 członkiem Rady Artystycznej Okręgu Rzeszowskiego„ Societe Internationale des Graveurs sur Bois XYLON w Zurychu, członkiem Ławy Doradczej Międzynarodowej Sekcji Amerykańskiego Instytutu biograficznego ABI-USA. Wielokrotnie notowany w prestiżowych wydawnictwach biograficznych :Who is Who, oraz Man of Achivment. Jest jednym, z najbardziej znaczących linorytników w historii grafiki polskiej, oraz jednym z czołowych przedstawicieli polskiej sztuki Nowej Figuracji.
Zygmunt Czyż posiada wybitne realizacje o tematyce sakralnej – m.in. witraże i ołtarz w Katedrze Rzeszowskiej, witraże oraz cykl obrazów sakralnych w kościele Świętego Krzyża. Wykonał również polichromie w rzeszowskim zamku. W 1996 wskutek wypadku doznał częściowego paraliżu, od tej pory tworzył głównie akwarele, Zmarł w Rzeszowie w 2003 roku. Spoczywa na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie.



Totus Tuus,linoryt 1988



Leszek Kuchniak

Leszek Kuchniak Absolwent rzeźby na krakowskiej ASP w pracowni prof. Bandury. Następnie Studium Scenografii na tej samej uczelni u prof. Majewskiego.
Uprawia rzeźbę , malarstwo i rysunek.
Dotychczas wziął udział w ok. 120 wystawach zbiorowych i ponad 100 indywidualnych w kraju i zagranicą min. w Limburgu (Holandia 1990), Boca Raton i New Yersey (USA 1995), w Brukseli(2009).
Jest laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień. Człowiek Roku 1995 wg American Biographical Institute Inc. ODZNACZONY ORDEREM”ZASŁUŻONY DLA KULTURY POLSKIEJ” MINISTRA KULTURY I SZTUKI. w 2010 r.
PRACE ARTYSTY ZNAJDUJĄ SIĘ W KOLEKCJACH PRYWATNYCH W KRAJU I ZAGRANICĄ A TAKŻE W LICZNYCH GALERIACH I CENTRACH SZTUKI



Św.Franciszek/polichromowane drewno lipowe 3-31.10.2013 r.

Agnieszka Włodarczyk Rułka- grafika, Andrzej Rułka- malarstwo





Emil Polit, Lucjan Kania, malarstwo



Emil Polit II Urodziny, olej na płótnie, Lucjan Kania Nad Wielopolką, akwarela

Na piętrze można było zobaczyć prace dwóch znakomitych twórców, emerytowanych pedagogów rzeszowskiego plastyka, Emila Polita i Lucjana Kani. Wystawa prac artystów uświetniła obchody dnia Edukacji Narodowej.



Święto Edukacji Narodowej w Galerii Miejskiej ZSP

Październik to czas wyjątkowy dla całej społeczności szkolnej. Święto Edukacji Narodowej obchodzone 14 dnia miesiąca to każdego roku ukłon w stronę polskiej oświaty, przede wszystkim zaś nauczycieli, którzy odgrywają bardzo ważną rolę w procesie kształcenia i wychowania młodego człowieka.
W takim też duchu została utrzymana wystawa w Galerii miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie, ukazująca dorobek twórczy artystów pedagogów obecnych: Agnieszki Włodarczyk- Rułki i Andrzej Rułki oraz artystów pedagogów emerytowanych: Emila Polita oraz Lucjana Kani.
Już na początku października miał miejsce wernisaż Agnieszki i Andrzeja Rułków, absolwentów wydziału grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, obecnie nauczycieli przedmiotów artystycznych w Zespole Szkół Plastycznych w Rzeszowie oraz Liceum Plastycznym w Jarosławiu. Zaprezentowane na wystawie grafiki autorstwa Agnieszki i obrazy Andrzeja, różne pod względem techniki i stylu, ukazują dwa odmienne spojrzenia na rzeczywistość. Prace malarskie inspirowane zapewne XX- wiecznym ekspresjonizmem cechuje zdecydowana plama barwna, często w dysonansowych zestawieniach oraz wyraźna faktura wzbogacona poprzez mieszanie farby olejnej z różnego rodzaju tworzywami. Grafiki Agnieszki Rułki, w przeciwieństwie do mocnych i ekspresyjnych obrazów jej męża, reprezentują styl odmienny - spokojny i harmonijny, niejednokrotnie inspirowany drobnymi formami organicznymi czy może nawet tonami muzycznymi. Motywem łączącym dorobek obojga artystów jest pierwiastek abstrakcyjny dominujący we wszystkich kompozycjach.
Druga część wystawy, której wernisaż uświetnił uroczystość z okazji Dnia Edukacji Narodowej, to dzieła wybitnych i zasłużonych artystów - pedagogów emerytowanych: Emila Polita i Lucjana Kani. Artyści wiele lat życia poświęcili pracy dydaktycznej w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie, wychowując w duchu tradycyjnie rozumianej sztuki, kolejne pokolenia.
Obrazy Emila Polita zaprezentowane na wystawie to kompozycje figuralne, głównie sceny rodzajowe, których głównymi bohaterami są dzieci grające na instrumentach muzycznych. Kompozycje te zostały utrzymane w typowej dla artysty kolorystycznej konwencji, którą cechuje wyjątkowa wrażliwość na barwę. Taką też subtelność posiadają obrazy i akwarele Lucjana Kani przedstawiające głównie podrzeszowskie pejzaże. Akwarele, w których artysta ukazuje za pomocą niezliczonych plam barwnych stany przyrody, zmieniające się pory roku a nawet pory dnia, wprowadzają odbiorcę w klimat namalowanej rzeczywistości. Co więcej przywodzą na myśl dziecięce wspomnienia, a nawet wymarzone obrazy i wizje ukryte w podświadomości.
Wystawa łącząca dorobek artystyczny dwóch pokoleń pedagogów pokazuje odmienne postawy twórcze, tradycyjny i nowoczesny sposób podejścia do tworzywa jakim jest malarstwo. Jest również formą podziękowania dla nauczycieli za wielki wysiłek włożony
w edukację młodego człowieka.

Bernardeta Popek - Olszowa 2-28.09.2013 r.

Po wakacyjnejnej przerwie na inauguracje nowego sezonu wystawienniczego można było obejrzeć dwie interesujące wystawy



Swoje prace rzeźbiarskie i malarskie prezentował
Andrzej Pęckowski

Uczeń Liceum Plastycznego w Sędziszowie, późniejsze PLSP w Rzeszowie. Absolwent Liceum Plastycznego w Jarosławiu.Studiował na ASP w Krakowie, dyplom z rzeźby w pracowni prof. Jerzego Bandury.

Druga wystawa to prezentowała prace trójki młodych artystów,
absolwentów ZSP im. Piotra Michałowskiego w Rzeszowie obecnie studentów ASP w Krakowie.
Pauliny Stasik
Mateusza Maliborskiego
Karola Szczura


Koloryzm kontra "gender" w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie.

Dwa pokolenia artystów reprezentujących zupełnie odmienny światopogląd artystyczny wystawiło swoje prace w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie. Otwarcie wystawy miało miejsce w dniu 2 września 2013 podczas uroczystej inauguracji nowego roku szkolnego. Komentarze, uśmiechy, zdziwienie, a nawet niechęć i oburzenie to tylko niektóre reakcje towarzyszące odbiorcom podczas pierwszego kontaktu z obrazami. Co wywołało tak skrajne emocje? Nietypowe zestawienie artystów? Kontrast zaprezentowanych prac pod względem formalnym? Wydaje się jednak, że to przede wszystkim szok kulturowy i tematyczny, z którym miejscowa społeczność zetknęła się w Galerii Miejskiej po raz pierwszy.
Dysonans prezentowanych na wystawie prac budzi tym większe zdziwienie, że wszyscy artyści, zarówno pan Andrzej Pęckowski reprezentujący tradycyjny model malarstwa, jak również awangardowi twórcy młodszego pokolenia: Paulina Stasik, Mateusz Maliborski i Karol Szczur są absolwentami i studentami tej samej uczelni artystycznej - Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Czyżby różnica kilkudziesięciu lat tak diametralnie zmieniła sposób kształcenia oraz podejście artysty do sztuki?
Pierwszy z wymienionych twórców Andrzej Pęckowski uzyskał dyplom z rzeźby w pracowni prof. Jerzego Bandury. Nie tylko jednak rzeźbę ale przede wszystkim prace malarskie artysty można obejrzeć na piętrze w Galerii Miejskiej ZSP. Andrzej Pęckowski zaprezentował malarstwo pejzażowe, które wynika z jego zainteresowań twórczych. Motywem przewodnim obrazów są miejsca szczególne dla historii i kultury Podkarpacia jak np. Wiśniowa czy Borek Stary. Malując wszystkie kompozycje w plenerze wypracował indywidualną koncepcję obrazu budowanego kolorem. Swą malarską strukturę konstruuje w oparciu o doświadczenia impresjonistów i świadomość kolorystów. Obrazy Andrzeja Pęckowskiego o jasnej, delikatnej tonacji barwnej, radosne światłem, lekkie w podejściu do interpretowanej natury są często swobodnym jej echem. Malarstwo artysty cechuje harmonia kompozycji wynikająca z porządku moralnego, czego często brakuje u twórców młodego pokolenia. Nie chodzi tu jednak o pochwałę koloryzmu jako jedynej słusznej drogi malarskiej ale o sposób rozumienia pojęć "sztuka" i "artysta" we współczesnym świecie.
Czym zatem jest owa sztuka i czego oczekuje od niej dzisiejszy człowiek? Pytanie postawione w kontekście obecnej wystawy może okazać się niezwykle skomplikowane. O ile przez pryzmat tradycyjnego kanonu sztuki opartego na platońskim "mimesis" można rozpatrywać jeszcze twórczość Mateusza Maliborskiego czy Pauliny Stasik, którzy łączą tradycyjny sposób odwzorowywania natury z nowoczesną, często hiperrealistyczną formą, to obrazy Karola Szczura zaskakują i budzą wiele wątpliwości. Utrzymane w popartowskiej konwencji kompozycje zaprezentowane na wystawie niejednokrotnie przekraczają granicę dobrego smaku. Również pod względem formalnym niewiele jest tu prac odkrywczych i interesujących artystycznie. Braki warsztatowe Karol Szczur próbuje ukryć pod maską kontrowersyjnej tematyki gender, czyli kulturowo rozumianej płciowości, będącej echem i w pewnym sensie kontynuacją założeń sztuki krytycznej lat 90. Tym samym twórca wpisuje się w kanon tzw. antysztuki, która w sposób świadomy neguje wszystkie tradycyjne wartości.
Karol Szczur na środek artystycznego wyrazu wybrał malarstwo, zawsze jednak poprzedzone fotografią, za pomocą której kreuje świat dewiacji seksualnej, oscylujący pomiędzy transseksualnością, hermafrodytyzmem i drag queen czyli formą transwestytyzmu, w którym mężczyzna upodabnia się strojem i makijażem do kobiety. Artysta za pomocą fotografii tworzy wystylizowane portrety, noszące jaskrawe znamiona homoerotycznej dwupostaciowości - kobiecości i męskości, "pozornie" tylko odmiennych płci. Ostatni etap pracy to obraz, wykonany na podstawie gotowej fotografii, w którym za pomocą środków malarskich autor udowadnia, że tożsamość płciowa człowieka nie wynika z natury, tylko z kultury, jest wymysłem, fantazją czy nawet chwilową zachcianką. W związku z tym jest prawie całkowicie plastyczna i może być kształtowana w procesie wychowania. Reprezentowana przez Karola Szczura "antysztuka" jest zatem narzędziem zdeklarowanej walki o interesy ateistycznej ideologii gender.
Zestawione na wystawie w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych prace Andrzeja Pęckowskiego, Pauliny Stasik, Mateusza Maliborskiego i Karola Szczura, wykazujące tak duże zróżnicowanie pod względem formalnym i tematycznym, skłaniają do refleksji nad kierunkiem rozwoju współczesnej sztuki. Jaka powinna być owa sztuka - odkrywcza a jednocześnie zakorzeniona w tradycji czy świadomie rezygnująca z piękna, płytka i szukającą bezmyślnego poklasku? Z pewnością rację miał Albert Camus, który napisał, że: Sztuka nie dlatego jest wielka, że jest rewolucyjna, ale dlatego jest rewolucyjna, że jest wielka.

Bernardeta Popek - Olszowa



Andrzej Pęckowki



Mateusz Maliborski


Karol Szczur


Paulina Stasik




28.06.-20.07.2013
Mirosłw Rusinek i jego uczniowie

Mirosław Rusinek jest rzeszowskim artystą młodego polkolenia. Maluje monumentalne formy abstrakcyjne, oraz mniejsze akty wpisane w pejzaż.
Łączy tradycje polskiego koloryzmu z nowoczesną abstrakcyją a zwłaszcza w aktach, dekoracyjną formą. Na piętrze swe prace prezentowali uczniowie ZSP w Rzeszowie kształcący się pod okiem Mirosława Rusinka.



4-29.06.2013
Artyści pedagodzy



Wystawa prezentowała osiągnięcia twórcze artystów pedagogów, nauczycieli średnich szkół plastycznych makroregionu połódniowo-wschodniej polski. Ekspozycja stanowiła całość z prezentacją Biennale 2013 (odbywającą się w tym samym czasie w sali wystawowej Millenium Hall przy ulicy Kopisto), która pokazuje wybrane prace dyplomowe uczniów średnich szkół plastycznych z terenu połódniowo-wschodniej polski.



Jordan Sobierajski


Zdzisław Surowiec


Monika Thol


Sławomir Nitendel




9.05.2013
Namaluj historię swoich dziadków



Pokonkursowa wystwa prezentująca prace uczniów szkół podstawowych i gimnazjów nadesłane na konkurs ogłoszony przez Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Rzeszowie



10.05.-1.06.2013
Wystawa malarstwa sekcji plastycznej Uniwersytetu III Wieku w Rzeszowie



Współpraca między Uniwersytetem Trzeciego Wieku działającym przy Uniwersytecie Rzeszowskim a Zespołem Szkół Plastycznych im Piotra Michałowskiego w Rzeszowie trwa od pięciu lat.
Zajęcia odbywają się w dwóch około dwudziesto osobowych grupach. Zajęcia odbywają się w pracowniach malarstwa i rysunku Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie co sprzyja integracji i wymianie doświadczeń między pokoleniami.
Słuchacze pracują w technice akwarelowej, akrylowej i olejnej. Program zajęć dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku stanowi synteza wybranych elementów programu średniej szkoły plastycznej i pierwszego roku studium policealnego. Przy wyborze zagadnień programowych i metodyki nauczania kierujemy się wiekiem uczestników kursu, ich odmiennymi oczekiwaniami wobec szkoły. Zajęcia w tym wypadku mają na celu aktywizacje pokolenia seniorów. Takie podejście do zadań programowych dodatkowo determinuje różny stopień zaawansowania kursantów (w zajęciach uczestniczą absolwenci liceów plastycznych jak i osoby które z malowaniem zetknęły się dopiero po przejściu na emeryturę), ponadto kurs nie ma określonych ram czasowych a uczestnicy nie otrzymują ocen, do zajęć można przystąpić w każdym momencie trwania kursu bez żadnej wstępnej weryfikacji.



18.04-7.05.2013
Dyplomy 2013



Wystawa Dyplomy 2013 prezentuje prace dyplomowe uczniów Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie. Prace powstają w trakcie ostatniego roku edukacji. Na wystawie można oglądać prace z zakresu metaloplastyki,snycerstwa, technik graficznych i reklamy.


Patrycja Załucka- kompozycja organiczna-snycerstwo (drewno lipowe)


Alicja Mazurek- złota rybka-metaloplastyka (blacha miedziana)


Tomasz Baran- skrzynia-metaloplastyka, kowalstwo artystyczne (żelazo,drewno dębowe)


Katarzyna Palczak- lampa-metaloplastyka (blacha miedziana)




20-30.03.2013
Robert Inglot



Robert Inglot absolwent Liceum Plastycznego w Rzeszowie, członek Związku Polskich Artystów, Malarzy i Grafików, wieloletni pracownik Biura Wystaw Artystycznych w Rzeszowie. Jest aktywnym artystą malarzem, organizuje wystawy indywidualne, bierze udział w licznych wystawach zbiorowych. Jego prace można spotkać w galeriach Polski Południowo-Wschodniej i w zbiorach prywatnych. Malarstwo Roberta Inglota to nie sztuka dla sztuki. Nie udziwnia swoich obrazów, nie zniekształca otaczającego świata. Jego obrazy są sugestywne i komunikatywne. Zrozumieć je i podziwiać może każdy. Na uwagę zasługuje kolor, kompozycja i światło budujące przestrzeń obrazów, zachwyca urokliwy nastrój, zapamiętane swojskie zakątki, rozjaśnione poświatą – jak we mgle – zarysy domostw. Robert Inglot za wybitne osiągnięcia w twórczości plastycznej i jej upowszechnianiu wśród dzieci i młodzieży został uhonorowany Nagrodą Miasta Rzeszowa w dziedzinie Kultury i Sztuki za 2005 rok.



6-16 marca 2013
Kolory Życia malarstwo Pawła Hałasy.



Obrazy Pawła Hałasy są zwieszone pomiędzy abstrakcją a figuracją.
Artysta w swych pozornie abstrakcyjnych dziełach czyni aluzje do rzeczywistości (pejzażu), pozostawiając widzwi szerokie pole interpretacyjne.



W trakcie ekspozycji można było zapisywać się na zkup obrazów. Zdobyte środki posłóżyły niepełnosprawnemu artyście na zakup ortopedycznych ortez nóg.

Na piętrze można było oglądać modele dawnych urządzeń rolniczych, rzemieślniczych i gospodarstwa domowego autorstwa
Józefa Woźnika




7-23.02.2013
Genius Loci

Wystawa prezentowała dorobek pleneru który odbył się w dwóch miejscach o których z całą pewnością że są obdarzone swoim wyjątkowym duchem. Lwów i okolice stanowiły natchnienie dla artystów przybyłych z polski, Łańcut natomiast inspirował malarzy ukraińskich. Ideą przewodnią pleneru było malarskie udokumentowanie miejsc związanych z rodem Potockich,który swą obecnością przyczynił się do niezwykłości obu tych miejsc. Wystawa we Lwowie prezentowana była w Domu Sztuki





4-31.01.2013
Znaki pogranicza

Znaki pogranicza – V Międzynarodowy Plener Malarski Hadle Szklarskie 2012 W dniach 4-11 sierpnia 2012 roku w Hadlach Szklarskich odbyły się V Międzynarodowe Warsztaty Artystyczne “Znaki Pogranicza”, w których po raz kolejny wzięli udział artyści z Polski, Białorusi, Ukrainy oraz Słowacji. Na terenie Zespołu Pałacowo-Parkowego, (siedziby rodu Łastowieckich) w Gminie Jawornik Polski, artyści mieli doskonałą okazję do kontemplowania sztuki wśród otaczającej ich przyrody, a także do konfrontacji różnych pod względem narodowościowym i etnicznym, środowisk twórczych.

W warsztatach wzięli udział uznani profesorowie polskich wyższych uczelni artystycznych: Andrzej Klimczak Dobrzaniecki, Mirosława Rochecka, Kazimierz Rochecki, Antoni Nikiel, Janusz Karbowniczek, Elżbieta Kuraj, Leszek Misiak, Antoni Kowalski, Jan Pręgowski, Jan Maciej Maciuch. Malarze polscy młodego pokolenia: Małgorzata Skałbania, Piotr Woroniec, Marek Haba, Tomasz Rolniak, Jan Szczepkowski, Violetta Błotko, Barbara Szal- Porczyńska, Joanna Rudek, Barbara Hubert, Małgorzata Dawidiuk, Łukasz Huculak, Renata Szyszlak- Niewiadomska, Sylwester Stabryła. Malarze z Ukrainy: Roman Romantshyn, Alina Maksimenko, Aleksiej Malych, Temo Svirely, Dawid Sharashidze, Jerzy Szerstobitow. Malarze z Białorusi: Aleksander Zabauchyk, Dymitrij Surynowich. Malarze ze Słowacji: Mikulas Lovacky, Peter krupa, Lubomir Guman, Pavel kvoriak, Ludmila Lakoa- Krausowa, Pavol Tarasović, Zdenka Blonska, Jana Onuskova, Dusan Balaz, Vladimir Suster, Staszo Salko, Miriam Kavalicowa Tomasikowa.

Efektem pacy tak zacnego grona twórców było powstanie ponad stu obrazów zaprezentowanych na wystawie poplenerowej w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie, której wernisaż miał miejsce w dniu 4 stycznia 2013 roku. Kompozycje 32 autorów to cała gama malarskich stylów i trendów. Prace są bardzo zróżnicowane pod względem formalnym, a także obejmują szeroki wachlarz tematyczny- począwszy od bardzo realistycznych przedstawień figuralnych, poprzez pejzaże, martwe natury, aż do kompozycji abstrakcyjnych.

Warto na koniec dodać, że inicjatorami, a także dobrymi duchami pleneru było Stowarzyszenie Promocji Kultury i Sztuki “Pogranicze” czyli: Violetta Błotko i Marian Cypryś, którzy czuwali nad sprawnym i przyjemnym przebiegiem warsztatów, a później pomagali w zorganizowaniu wystawy i wernisażu. Wystawę można oglądać przez cały styczeń.





7-29.12.2012
Dyplomy 2012.
Wystawa prac dyplomowych Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego.

W dniu 7.12.2012 r. w Galerii Miejskiej ZSP miał miejsce wernisaż wystawy prac dyplomowych Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego. Ta coroczna impreza stanowi już tradycyjnie stały punkt w harmonogramie wystaw Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych. Studenci wyeksponowali prace będące dyplomami magisterskimi, a także licencjackimi z malarstwa, rzeźby oraz grafiki.




4.12.2012

W Galerii ZSP miało miejsce otwarcie wystawy "Winnice elementkultury krajobrazu Podkarpacia" Na wystawie prezentowane są prace uczniów ZSP w Rzeszowie.Wystawa doszła do skutku za sprawą Stowarzyszenia Winiarzy Podkarpacie.

7-30.11.2012

Dni Kultury Chrześcijańskiej
Kościół Naszym Domem
Męka Pańska obrazy Jana Kazneckiego oraz malarstwo, rysunek, grafika, rzeźba uczniów ZSP w Rzeszowie „Czy jednak naprawdę zamieszka Bóg na ziemi, w tej świątyni, którą zbudowałem?”- tak pytał się mądry król Salomon w dniu poświęcenia świątyni. Realność jego słów spełniła się kiedy „Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami i oglądaliśmy Jego chwałę”. Chwała Boża opromienia ziemię, łączy ludzi w wyznawaniu Jego Imienia i staje się komunią miedzy nimi. Kościół – dom Boży wybudowany ludzkimi rękami łączy w sobie Kościół – Wspólnotę ludzi wierzących, która w Duchu i prawdzie oddaje Bogu chwałę i cześć. Stwierdzenie „Kościół naszym domem” stało się hasłem programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce na rok 2011/2012. Zostało również wybrane na temat Szkolnego Konkursu Plastycznego organizowanego przez Dyrekcję Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie i Parafię Matki Bożej Saletyńskiej w Rzeszowie w ramach Dni Kultury Chrześcijańskiej 2012. Mamy nadzieję, iż prace artystyczne uczniów , ich pochylenie się nad tematem staną się pomocą w rozumieniu tajemnicy Kościoła i ukazywaniu komunii osób jako dzieło Ducha Świętego, a przede wszystkim będą odkrywaniem własnego miejsca w Kościele i świecie współczesnym. Kościół jako Wspólnota może budować się i żyć w bojaźni Pańskiej, ciesząc się pokojem i pomnażać w całym świecie jeśli każdy z członków pogłębi ducha zaangażowania i współodpowiedzialności stając się budowniczym struktur komunijnych.



Weronika Strycharz-linoryt


Daria Bartman-linoryt


Mariola Filip-rysunek





12 października tego roku na cmentarzu na Pobitnem spoczął artysta i malarz Jan Kaznecki. Urodził się w Rzeszowie w roku 1916. Był kombatantem, weteranem wojny 1939 roku. Na pogrzebie duchowny przywołał legendę o malarzu, którego obrazy chętnie kupowano, co denerwowało innych członków cechu. Poproszono sędziwego już mistrza o wyjaśnienie, a ten powiedział : Maluje z miłością i ludzie chcą mieć jego obrazy. Do Jana Kazneckiego pasuje jak ulał epitet malarz czystego serca - termin wymyślony przez krytyków sztuki, aby nazwać nieprofesjonalistów „uzależnionych” od malarstwa, którzy malują z bliżej nieokreślonej potrzeby, nie zważając na koszty i nie licząc na pieniądze. Termin z dziedziny systematyki sztuki współczesnej dosłownie opisuje osobę i twórczość Jana Kazneckiego. W roku 1965 na ogólnopolskiej wystawie sztuki „surowej”, jak wtedy ją nazywano, zabłysła gwiazda Jana Kazneckiego. Dominantę ekspozycji, przygotowanej przez Aleksandra Jackowskiego super - znawcę sztuki surowej, stanowiły trzy sąsiadujące ze sobą sale. Trzy indywidualne pokazy twórczości wielkich polskich „prymitywów” : Nikifora Krynickiego, Teofila Ociepki i Jana Kazneckiego. Z początkiem lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia dawny kościelny rzeszowskiej fary znalazł miejsce i czas, aby już prawie całkowicie poświęcić się malowaniu. Wystawa warszawska była ukoronowaniem wcześniejszej twórczości, trwającej nieprzerwanie od początku lat trzydziestych ubiegłego wieku. Jan Kaznecki malował osobliwe krajobrazy, ale przede wszystkim był współczesnym malarzem religijnym. Malowanie rozpoczynał od znaku krzyża, nosił szkaplerz jak Jan Paweł II i odmawiał różaniec. Nie malował obrazów indyferentnych, albo stylizowanych na odpustowy folklor lub religijną sztukę ludową. Ten szczegół, zdaniem „znawców”, niekorzystnie odróżniał go od Ociepki i od Nikifora. Tradycyjne schematy ikonograficzne malował w mistycznym uniesieniu. Nie schlebiał oczom i gustowi koneserów przyzwyczajonym do wyrafinowanych „smaczków”, powszechnie uznanych standardów. Siłą jego obrazów była gorąca wiara wyrażana malarskim zapisem autentycznego dramatu ludzkiego sumienia, rzeczywistej potrzeby obcowania ze Stwórcą oraz świętymi. Przez kilka lat malował niezliczone wersje Chrystusa Króla Świata, aż wreszcie przyszła kolej, a miał wtedy ponad osiemdziesiąt lat, na Drogę Krzyżową, na temat do którego przymierzał się od dawna. Powstało kilka wariantów takiego cyklu, z których każdy liczył albo czternaście, albo piętnaście płócien, w sumie, prawdopodobnie, namalował około stu takich obrazów mniejszego lub większego formatu. Nazwał je Męką Pańską. Prezentujemy Mękę Pańską, którą Jan Kaznecki podarował Muzeum Okręgowemu w Rzeszowie, odwdzięczając się za kilkunastoletnią gościnę w tym muzeum, gdzie w latach 70 – tych XX w. dyrekcja zorganizowała mu pracownię i gdzie malował każdego dnia niezależnie od pory roku, od pogody. Życie Jana Kazneckiego nie było usłane różami. Malując Pasję Chrystusa przeżywał cierpienie, które potem stało się udziałem ostatnich lat jego życia. Przyjmował je z pokorą, ale też z najwyższą godnością. Namalowana przez niego Męka Pańska stanowi świadectwo wiary i artystyczny dokument. Opowiada historię powierzenia ludziom największej tajemnicy, a zarazem przekazania największego skarbu, jaki z niepojętej woli Pana Boga stał się nieocenionym kapitałem ludzkości.

Jacek Kawałek



Jan Kaznecki II i V stacja Drogi Krzyżowej-olej na płótnie



3-31.09.2012



TAK TAK!
SĄSIEDZI W EUROPIE
MŁODZI ARTYŚCI O BIELEFELDZIE I RZESZOWIE
W ramach roku Nadrenia-Westfalia – Polska 2011/2012 powstała idea zorganizowania studenckich warsztatów fotografii i rysunku „Sąsiedzi w Europie”. Inicjatorem tego projektu była Fachhochschule w Bielefeldzie. Dzięki trwającym już od 20 lat kontaktom między miastami partnerskimi Bielefeldem i Rzeszowem udało się nawiązać współpracę między
Wydziałem Projektowym Fachhochschule Bielefeld a Wydziałem Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Projekt ten składał się z dwóch części: pobytu studentów z Bielefeldu w Rzeszowie
(17.10. – 27.10.2011) i wizyty rzeszowskich studentów w Bielefeldzie (17.04. – 3.05.2012).v Opiekunami artystycznymi grupy niemieckiej byli: prof. Roman Bezjak i prof. Anna Zika.
Natomiast polscy studenci pracowali pod kierunkiem mgr Krzysztofa Pisarka i prof. Jadwigiv Sawickiej. Obszarem artystycznych poszukiwań były oba miasta partnerskie - podobieństwa i różnice zauważalne w środowisku urbanistycznym i życiu codziennym ludzi tu mieszkających. Studenci pomagali swoim partnerom w dotarciu do interesujących ich obiektów
i w nawiązaniu kontaktów z mieszkańcami. Wspólna praca była także okazją do wzajemnego poznania się i otwarcia na inną kulturę. Efektem warsztatów była wystawa otwarta 2 maja 2012 w prestiżowej Kunsthalle Bielefeld. Drugą część wystawy można było obejrzeć również w Fachhochschule Bielefeld. Teraz mieszkańcy Rzeszowa będą mieli okazję zobaczyć prace polskich i niemieckich studentów w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie. Dominującym medium na tej wystawie jest fotografia ale pokazane będą także realizacje video, rysunek, plakat i grafika komputerowa.
*** Kilkanaście dni spędzonych w obcym mieście to mało czasu, żeby je dobrze poznać. Konieczność dostosowania się do ram czasowych i wynikająca z tego niemożność realizacji kilku interesujących pomysłów, bariera językowa- te czynniki mogły frustrować; mogły także dopingować- i tak się chyba stało. Intensywność tego przeżycia, koncentracja uwagi, nie do uzyskania w zwykłych warunkach uczelni, to niewątpliwa zaleta warsztatów w Bielefeldzie.
Z wędrówek po mieście, z długich rozmów o zamierzeniach, spotkań towarzyskich, kontaktów z dobrą sztuką i z konfrontacji z pracami innych, zrodziło się kilka naprawdę ciekawych realizacji. Ciekawych jako indywidualne prace, cennych dla autorów jako etap ich artystycznego rozwoju, a także składających się w sumie na kalejdoskopowy, skrótowy,
ale niepowierzchowny portret miasta.











3-28.09.2012
Wystawa Malarstwa Renaty Niemirskiej-Pisarek

W dniu 3.09.2012 w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie, odbył się wernisaż wystawy Pani Renaty Niemirskiej – Pisarek, który uświetnił uroczystą inaugurację nowego roku szkolnego. Wystawa obejmuje dorobek malarski artystki z różnych okresów życia. Szeroki wachlarz tematyczny obrazów oraz zróżnicowana forma artystyczna, często inspirowana twórczością wielkich mistrzów pokazują wszechstronne spojrzenie artystki na otaczający świat. Kompozycje malarskie posiadają czytelną i lekko stylizowaną formę, którą Pani Renata podkreśla mocną i zdecydowaną kolorystyką.


Renata Niemirska – Pisarek Urodziła się 18.10.1927
Studia ukończyła na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Jerzego Fedkowicza -malarstwo sztalugowe i w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego -malarstwo architektoniczne.
Brała udział w wystawach okręgowych, ogólnopolskich i zagranicznych m.in..Rzeszowie, Krakowie, Sopocie, Warszawie we Lwowie, Koszycach, Nyiegyhazie, Budapeszcie, Berlinie, Paryżu
Zrealizowała ponad trzydzieści wystaw indywidualnych m. in. Rzeszowie, Przemyślu, Łańcucie, Gdańsku, Krakowie.
Ma w swoim dorobku (wraz z synami Łukaszem i Krzysztofem) realizacje polichromii główni w obiektach sakralnych.
Zajmowała się krytyką artystyczną. Publikowała swoje tekst w pismach ”Kamena”, „Widnokrąg”, „Nowiny Rzeszowskie”
Działała w ZPAP, pełniła w nim różne funkcje będąc członkiem zarządu kilku kadencji.
Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień na wystawach i konkursach, m.in.nagroda .Wojewody Rzeszowskiego za całokształt twórczości, nagroda Prezydenta Miasta Rzeszowa
Posiada odznaczenia Krzyż Partyzancki, Krzyż Armii Krajowej, Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski oraz m.. in.Złota Odznaka ZPZP, Zasłużony Działacz Kultury, Odznaka Żołnierzy AK Okręgu Radomsko-Kieleckiego. Jej prace znajdują się w zbiorach muzealnych, BWA oraz zbiorach prywatnych. Zgodnie z tradycją, rozpoczęciu nowego roku szkolnego towarzyszy otwarcie wystawy twórcy związanego ze szkołą. Pani Renata Niemirska- Pisarek w latach 1952- 1955 była pedagogiem w Publicznym Liceum Sztuk Plastycznych w Sędziszowie Młp., szkole, której tradycję kontynuuje Zespół Szkół Plastycznych w Rzeszowie. W pierwszych latach szkoła nosiła nazwę Miejska Szkoła Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego, powołana przez Ministerstwo Kultury i Sztuki na wniosek ówczesnych władz miasta Sędziszowa Małopolskiego. Inicjatorem i założycielem placówki był: artysta-malarz mgr Adam Hannytkiewicz, który został mianowany przez władze resortu kultury jej pierwszym dyrektorem. W 1947 roku zarządzeniem Ministra Kultury i Sztuki szkoła została przemianowana na Publiczne Liceum Sztuk Plastycznych. W 1967 roku otrzymała nazwę Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych, a w 1977 r. została przeniesiona do Rzeszowa.











W dniu 18 lipca w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie odbyły się zajęcia plastyczne zorganizowane dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. W pierwszej części spotkania dzieci poznały proces wykonywania rzeźb ceramicznych, następnie oglądnęły aktualną wystawę ceramiki pt. „Heca z Pieca”. Zajęcia praktyczne, pod kierunkiem rzeszowskiego artysty - malarza, Jakuba Atamana poszerzyły wiedzę plastyczną, a także uwrażliwiły artystycznie młodych ludzi.







18.06.2012-14.07.2012
Wystawa ceramiki uczniów ZSP w Rzeszowie Prace powstały w ramach projektu współfinansowanego przez Unię Europejską. Uroczyste otwarcie wystawy uświętnił występ skrzypaczek ze Szkoły Muzycznej w Rzeszowie.






,, Bo nie można żadnej rzeczy kochać ni nienawidzić, jeśli się jej wprzód nie poznało "

/Leonardo da Vinci/


Właśnie poznawanie tajników ceramiki było nadrzędnym celem projektu ,,Heca z pieca!”. Dobiega końca dwuletnie kształcenie, a w zasadzie wspaniała przygoda z gliną ceramiczną oraz techniką budowania formy, szkliwienia i wypalania. Jednak już dzisiaj uczestnicy „Hecy z pieca!” deklarują kontynuację nowej pasji, jaką w ich życiu stała się ceramika.
W twórczości artysty - ceramika sumują się podstawowe dziedziny plastyczne: rzeźba, grafika, malarstwo. Wystawa pokazuje w jaki sposób możliwości kreacyjne tej dyscypliny wykorzystali młodzi adepci sztuki. Jesteśmy dumni z naszych podopiecznych. Podziwiamy ich pracowitość, pasję odkrywania i tworzenia. Zostali wybrani z najlepszych, ponieważ chętnych do udziału w programie było dwa razy tyle. Finanse unijne stworzyły duże możliwości. Nie musieliśmy ograniczać jakości oraz ilości materiałów, a bogaty wybór angob oraz szkliw pozwalał nadawać pracom atrakcyjną kolorystykę. Umożliwiał szczegółowe poznanie techniki szkliwienia oraz angobowania. Poznawano właściwości różnych gatunków gliny ceramicznej. Doskonałej jakości piec ceramiczny, pozyskany z funduszy unijnych, umożliwiał finalizowanie prac, z których wiele zasługuje na miano dzieła sztuki ceramicznej. Obserwowaliśmy rozwój młodych artystów, podziwialiśmy ich pasję twórczą i niejednokrotnie byliśmy mile zaskoczeni dojrzałością. Wystawa podsumowuje dwuletni okres intensywnego poznawania warsztatu ceramika. Pokazuje, że uczestnicy „Hecy z pieca!” opanowali technologię na piątkę. Przede wszystkim udowadnia jednak, że gruntowana znajomość technologii twórczości ceramicznej jest wręcz niezbędna, aby realizować ambitne wizje artystyczne.
Beneficjenci projektu nie tylko uczyli się zasad projektowania oraz techniki budowania form, a także ich zdobienia, ale równocześnie doskonalili swój warsztat malarski i rzeźbiarski. Na wycieczce do zagrody garncarskiej w Medyni Głogowskiej zetknęli się z „ginącym zawodem”. Poznali nowoczesny system produkcyjny w Zakładach Porcelany Elektrotechnicznej „Zapel” w Boguchwale, a także proces produkcji porcelany użytkowej w fabryce „Krzysztof” w Wałbrzychu. Doświadczenia te poszerzyły ich horyzonty, a jednocześnie przysporzyły im dużo satysfakcji. Utwierdziły też wielu w przekonaniu, że po odpowiednich studiach wyższych chcieliby pracować w zawodzie ceramika. Na zajęciach i podczas wycieczek poznawaliśmy się nawzajem w szczególny sposób. Wytworzyła się specyficzna atmosfera, będąca rezultatem pracy twórczej i dobrze pojętej rywalizacji. Powstała ogromna ilość doskonałych prac, bezbłędnych technicznie i na wysokim poziomie artystycznym .
Wystawa kończąca realizację programu o nazwie „Heca z pieca!” pokazuje, że jego uczestnicy byli nie tylko zdyscyplinowanymi uczniami, ale w wielu przypadkach spełnili wymogi, jakie zwykle stawia się wobec profesjonalnych twórców. Nadal są oni naszymi uczniami, ale w ich ceramicznych kreacjach, w ich dojrzewających indywidualnościach widzimy także zapowiedzi przyszłych mistrzów.
Życzę naszym kochanym zapaleńcom, aby w przyszłości mogli kontynuować swoją nową pasję, jaką w ostatnich latach stała się ceramika. Nie jest łatwo być artystą ceramikiem. Trzeba mieć odpowiedni warsztat, a więc pracownię, piec, specjalistyczne narzędzia, korzystać z drogich materiałów. Program „Heca z pieca!” zapewniał takie potrzeby bez ograniczeń. Nie będzie przesadą powiedzieć, że program „Heca z pieca!” dał wam życiową szansę, zaszczepiając w was tę „dziwną miłość” do ceramiki, którą ja sama również posiadam i chciałam przekazać ją wam bez ograniczeń. Wydaje się, że mi się to udało. Cieszę się również ogromnie, że wraz wybitnymi nauczycielami – rzeźbiarzami, Leszkiem Kuchniakiem i Krzysztofem Brzuzanem, mogłam przekazywać wam szlachetną pasję tworzenia oraz wiedzę o tajemniczej, kapryśnej, ale jakże przepięknej ceramice.

Anna Hass Brzuzan (wstęp do katalogu)



14.06.2012 miało m iejsce wręczenie nagród w konkursie dla szkół podstawowych i gimnazjów organizowanym przez IPN w Rzeszowie pt. Namaluj historię swoich dziadków. Wystawę pokonkursową można oglądać do połowy lipca.



Obok wyżej wymienionych wystaw na piętrze galerii można oglądać obrazy namalowane przez uczniów klas dyplomowych.




Patrycja Kucharzyk VI ossp, "Drzemka" 89x130cm, olej/płótno

14.06.2012 o godzinie 20.00
w Galeri Miejskiej odbyło się przedstawienie Sceny Promocji MDK w Rzeszowie
"Iwona księżniczka Burgunda" Witolda Gombrowicza

Inscenizacja: Janusz Pokrywka
Reżyseria: Robert Nowak
Scenografia: Przemysłąw Pokrywka
Kostiumy i kukły: Janusz Pokrywka
Opracowanie muzyczne: Bogdan Janik



wystąpili:
Ewelina Pączkowska
Karolina Plizga
Joanna Sitarz
Małgorzata Szczyrek
Sylwia Wiśniowska
Paulina Zając
Natalia Zduń
Robert Nowak
Mateusz Surówka
Ryszard Szetela





21.05-12.06.2012
III Ogólnopolskie Triennale "Granice Rysunku"

21 maja o godzinie 18.00 nastąpiło otwarcie wystawy pokonkursowej III Ogólnopolskie Triennale "Granice Rysunku 2012". organizatorem wystawy jest Wydział Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego.Studenci i absolwenci wyższychm szkół plastycznych z całej polski próbują odnaleźć granice rysunku. Na wystawie można było zobaczyć wiele prac wymykających się tradycyjnej definicji rysunku.




I NAGRODA,Barnaba Mikułowski,Wewnętrzna wędrówka(animacja komputerowa)
zobacz film wewnętzna wędówka




II NAGRODA,Szymon Popielec, Arizona7,5cm x 1017cm (fragmenty)




III NAGRODA, Marek Rachwalik





NAGRODA DZIEKANA WYDZIAŁU SZTUKI UR, Agnieszka Piotrowska (wideo instalacja)




14.04-18.05.2012

Dyplomy 2012
Wystawa prac dyplomowych uczniów uczniów ZSP w Rzeszowie. Na wystawie można zobaczyć prace wykonane przez uczniów na egzamin końcowy z metaloplastyki, snycerstwa, grafiki i reklamy





III KONKURS PLASTYCZNY DLA UCZNIÓW SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH Rozstrzygnięty

PROTOKÓŁ Z POSIEDZENIA JURY III KONKURSU PLASTYCZNEGO DLA UCZNIÓW SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO „Generał Władysław Sikorski ( 1881 – 1943 ) – premier rządu Republiki Polskiej na Uchodźctwie oraz Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w latach 1939 – 1943”. Rzeszów 2012 Pod honorowym Patronatem Pana Zbigniewa Rynasiewicza Posła na Sejm RP Dnia 21 marca 2012 roku o godzinie 11.30 w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych zebrało się Jury w/w konkursu plastycznego. Drogą głosowania wybrano przewodniczącego Jury, którym został Artysta – Malarz - Rafał Pacześniak Jury w składzie :
Rafał Pacześniak – Artysta Malarz Nauczyciel ZSP Rzeszów, Przewodniczący Jury
Jacek Kawałek - Zastępca Dyrektora ZSP Rzeszów
Mirosław Rusinek- Artysta Malarz, Nauczyciel ZSP Rzeszów
Jakub Ataman- Artysta Malarz, Galeria Miejska ZSP w Rzeszowie
Bernardeta Popek – Olszowa - Galeria Miejska ZSP w Rzeszowie- sekretarz Jury, (członek Jury w zastępstwie nieobecnego Przedstawiciela Podkarpackiego Kuratora Oświaty w Rzeszowie)
obejrzało i oceniło 324 prace, jakie napłynęły na III KONKURS PLASTYCZY DLA UCZNIÓW SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO, Rzeszów 2012.

Do wystawy pokonkursowej postanowiono zakwalifikować 55 najlepszych prac. W drodze trójetapowych eliminacji wyłoniono laureatów trzech głównych nagród, którym obok nagród rzeczowych, przysługuje zwolnienie z praktycznej części egzaminu wstępnego, w przypadku ubiegania się o przyjęcie do Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie. Jury ustaliło, że laureatami głównych nagród III KONKURSU PLASTYCZNEGO DLA UCZNIÓW SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO, Rzeszów 2012. zostali:

I NAGRODA – Karolina Bytnar- Niepubliczne Gimnazjum im. Franciszka Magrysia w Handzlówce
II NAGRODA – Joanna Sadowska- Gimnazjum im. K.K. Baczyńskiego w Sędziszowie Młp.
III NAGRODA – Paulina Więcek- Publiczne Gimnazjum im. Jana Pawła II w Zarzeczu

Ponadto Jury przyznało pięć wyróżnień, których laureatami zostali:

Ewelina Cios - Publiczne Gimnazjum im. Jana Pawła II w Tyczynie
Iwona Myzia - Gimnazjum im. K.K. Baczyńskiego w Sędziszowie Młp.
Paulina Nowicka - Zespół Szkół w Łukawicy
Kacper Brzozowski - Zespół Szkół w Rudnej Wielkiej
Dominika Lis Zespół - Szkół nr 2 w Dukli


Na tym posiedzenie jury zakończono.

Uroczyste wręczenie nagród laureatom konkursu odbyło się w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie w dniu 29. 03. 2012 o godz. 11.00.



29.03 - 14.04.2012
Stanisław Ożóg
Radość rysowania



STANISŁAW OŻÓG Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Jarosławiu. W latach 1972-1978 studiował w Hochschule fur Graphik und Buchkunst w Lipsku na wydziale Grafiki Książki. W latach 1978- 1990 pracował jako kierownik artystyczny Krajowej Agencji Wydawniczej w Rzeszowie. Zajmuje się projektowaniem graficznym wydawnictw. Ilustruje bajki dla dzieci, powieści, tomiki poezji. Od 1987 r bierze udział w Międzynarodowych Plenerach Ilustratorów. Zajmuje się również rysunkiem satyrycznym. \Jego erotyki zdobią ekskluzywne kolekcje porcelany AS Ćmielów oraz są stałym elementem wystroju Muzeum Porcelany jako witraże. Swoje rysunki inspirowane prozą Brunona Schulza wystawiał dwukrotnie (2008, 2010) podczas Międzynarodowego Festiwalu Brunona Schulza w Drohobyczu oraz w Lwowskiej Galerii Obrazów jak również w Instytucie Polskim w Sofii w Bułgarii (2011).

Opowiadania Brunona Schulza cechuje niezwykła maestria słowa oraz nieposkromiona wyobraźnia. Tak też jest z rysunkami czy temperami Stanisława Ożoga – zachwycają one znakomitą techniką jak i fascynują bogactwem przedstawianych skojarzeń. Jak Schulz był mistrzem słowa, tak Ożóg jest księciem kreski i ornamentu. W pracach Ożoga motywy roślinne to istny żywioł natury, który przybiera coraz to nowe formy i przejawia się setkami odcieni kolorów – jak świat opisywany słowem przez Schulza. Przyroda zlewa się z człowiekiem generując niesamowite konstelacje kształtów. A tam, gdzie Ożóg rysuje sceny z tajemniczego miasteczka, konfiguracje ludzi i przedmiotów generują zupełnie niecodzienne sytuacje i konstelacje zdarzeń. Afirmacja istnienia, nieustanne dzianie się i przekształcanie, motywy erotyczne i mitologiczne, archetypy i symbole, gry barw i płaszczyzn – wszystko to jest przejawem oryginalnego świata wyobraźni Stanisława Ożoga. A ponadto – to są piękne, delikatne ale i silnie zmysłowe kompozycje. Drohobycz Brunona Schulza jest miastem realnym, a równocześnie i symbolicznym, dlatego w twórczości Stanisława Ożoga zapewne każdy znajdzie jakiś okruch swojego miejsca życia i wyobraźni. Bo kiedy wejrzymy w siebie, odkryjemy, że szukamy tego, co Schulz: „Tak tedy będziemy zbierali te aluzje, te ziemskie przybliżenia, te stacje i etapy po drogach naszego życia, jak ułamki potłuczonego zwierciadła” (Księga).



8-24.03.2012

Wystawa twórczości Leszka Kuchniaka. Zwiedzający maieli niebywałą okazję zobaczyć przekrój twórczości artysty począwszy od końca lat 70-tych do czasów obecnych.

Leszka Kuchniaka należy akceptować bez ograniczeń, bez zastrzeżeń, ponieważ jego twórczość sytuuje się poza konwencjami, poza szufladkami oficjalnej kartoteki. Stworzył własną formułę wypowiedzi artystycznej : dosłowne połączenie rysunku, malarstwa, rzeźby, scenografii, dramaturgii oraz poezji lirycznej i poezji epickiej w jednym dziele, w strukturze pojedynczego dzieła sztuki. Barokowość jego prac jest ostatecznym i zaplanowanym celem procesu twórczego. Nie egzystuje w próżni, nie mieszka na samotnej wyspie, a jego twórczość jest kontynuacją określonego nurtu sztuki współczesnej uosobionego w dziełach Chagalla, Lubańskiej – Stryjeńskiej, Beksińskiego, Maśluszczaka, Starowiejskiego, Dudy – Gracza. Należy postawić go w tym samym szeregu. Jako Inter pares. Wychodzi naprzeciw oczekiwaniom odbiorców używając języka plastycznego zrozumiałego dla szerokiej publiczności. Jego rysunki, rzeźby i obrazy wyróżnia odwaga artystyczna, a jednocześnie odwaga cywilna. Wyjątkowość osobowości Leszka Kuchniaka odkrył w jarosławskim PLSP Wiktor Śliwiński, malarz – uczeń Hanny Rudzkiej – Cybisowej i jednocześnie historyk sztuki. Powtarzał: Nie idź na Akademię. Tam cię zepsują. Jednak Leszek „poszedł” na Akademię. Jak widać zabezpieczył się przed „zepsuciem”, a właściwie nie pozwolił się „zepsuć”. Jego rzeczywistością jest autentyzm - żeglowanie na falach wyobraźni, nasłuchiwanie głosu ziemi i głosu krwi, instynktów i podszeptów intuicji. Opowiada o radościach oraz dramatach ogólnoludzkich, ale również zapisuje chwile własnego szczęścia, podobnie jak zwierza się z osobistych konfliktów wewnętrznych, dzieli refleksją nad własną egzystencja i własną tożsamością.

Jacek Kawałek (tekst ze wstępu do katalogu))






27.01-3.03.2012

Kielecka Szkoła Linorytu

Nazwa Kielecka Szkoła Linorytu nazrodziła się w czasie obrad jury ubiegłorocznej edycji kieleckiej wystawy konkursowej Przedwiośnie 34 . Marian Rumin , dyrektor BWA w Kielcach w przedmowie do katalogu wystawy pisze:"... Zaskakująca jest tegoroczna erupcja prac graficznych szczególnie misternych , "punktowych linorytów, które już podczas obrad jury nazwało kieleck a szkołą grafiki"".
Myślę jednak, że można rozszerzyć znaczenie terminu Kielecka Szkoła Grafiki. W dosłownym znaczniu szkoła to miejsce nauki, czyli Instytut Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Tak też traktujemy tę wystawę. Wszystkie osoby biorące udział w wystawie związane są z tym miejscem. Większość grafik prezentuje wspomnianą wcześniej metodą punktową w linorycie, jednak nie brakuje też innych rozwiązań technicznych, od mieszania róznych sposobów cięć po wykorzystywanie wyłącznie kreski lub grubej plamy. ...

(fragment wstępu do katalogu)
Henryk Królikowski



Joanna Korczyńska "Obecność i nieobecność" linoryt 55 x 126 cm



Małgorzata Górska "Klarowność spowita mgłą" linoryt 126 x 60 cm

Anna Lifke "Dialog" linoryt 70x 100 cm

9.02.2012 w ramach imprezy Ferie w Galerii odbyło się spotkanie z artystą malarzem Jakubem Atamanem




5-21 stycznia

Znaki Pogranicza Na wystawie zaprezentowano prace uczestników IV międzynarodowego pleneru artystycznego. Znaki Pogranicza Hadle Szklarskie 2011 . Chęć opuszczenia atelier i zbliżenia się do natury towarzyszyła artystom od wystąpień grup artystycznych XIX w., protestującym przeciw nasilającej się dehumanizacji miast. Tę tendencję w pełni rozwinęli Impresjoniści, którzy w poszukiwaniu prawdy o świecie żyli w symbiozie z naturą, stając się jej częścią. Takie pojmowanie „pleneru” funkcjonuje w świadomości odbiorcy do dzisiaj. Termin jest kojarzony z malowaniem przez artystę przyrody, krajobrazu poza pracownią, bezpośrednio z natury. I rzeczywiście z punktu widzenia historii sztuki takie postrzeganie pleneru jest w pełni uzasadnione. Jednak w świecie współczesnym, pełnym pośpiechu i komercjalizacji, „plener” staje się ucieczką do świata przeżyć wewnętrznych. Artysta pomimo bezpośredniego obcowania z przyrodą nie ogranicza się do tradycyjnej tematyki, korzystając z natury przetwarza ją i dostosowuje do własnych potrzeb. Takim rozumieniem „pleneru” można tłumaczyć bardzo zróżnicowaną tematykę zaprezentowanych na wystawie prac.

Uczestnicy pleneru:

Kamila Bednarska,
Violetta Błotko,
Małgorzata Dawidiuk,
?Bardi Gubianuri,
Marek Haba,
Barbara Hubert,
Łukasz Huculak,
Janusz Karbowniczek,
Antoni Kowalski,
Elżbieta Kuraj,
Andrzej Lesiv,
Serhij Malishevski,
Leszek Misiak,
Jolanta Nitka,
Zbigniew Nitka,
Mirosława Rochecka,
Kazimierz Rochecki,
Tomasz Rolniak,
Roman Romanyshyn,
Romana Romanyshyn,
Sylwester Stabryła,
Dymyitryjn Surynowicz,
Temo Svirely,
Barbara Szal-Porczyńska,
Jan Szczepkowski,
Renata Szyszlak- Niewiadomska,
Magdalena Uchman,
Piotr Woroniec,
Aleksander Zabauchyk





15-31 grudnia
Wystawa Instytutu Sztuki Uniwersytetu Śląskiego
Na wystawie są prezentowane są prace następujących wykładowców Wydziału Artystycznego w Cieszynie

Jagody Adamus
Ireneusza Botora
Krzysztofa Dadaka
Lecha Kołodziejczyka
Elżbiety Kurajv
Romana Maciuszkiewicza
Adama Molendy
Tadeusza Rusa


Elżbieta Kuraj



I etap ogólnopolskiego przeglądu prac uczniów średnich szkół plastycznych

Kaja Szczurek


Justyna Klecha




23.11-10.12.2011

Dni Kultury Chrześcijańskiej

W ramach tegorocznych Dni Kultury Chrześcijański można było oglądać dwie wystawy.
Pierwszw z nich to prezentacja twórczości Stanisława Jakubczyka

(...)Stanisław Jakubczyk urodzony w Lubatowej nieopodal Dukli, artystyczną podróż rozpoczął jako nastoletni chłopiec terminowaniem u sanockiego artysty Władysława Lisowskiego. Tutaj po raz pierwszy spotkał się z możliwością tworzenia sakralnych obrazów we wnętrzach kościelnych. Kolejny etap stanowiły studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a tym samym kontakt z wielkimi pedagogami ówczesnego krakowskiego świata artystycznego – Z. Przebindowskim, F. Pautschem, X. Dunikowskim, W. Weissem, J. Mehofferem. Studia Stanisława Jakubczyka przypadły na schyłek dwudziestolecia międzywojennego oraz odradzania kultury polskiej po zawierusze wojennej. Wyznaczająca wówczas kierunek w sztuce polskiej twórczość Formistów, jak też I i II Grupy Krakowskiej wypracowała specyficzną stylistykę łączącą tradycyjnie pojmowany w środowisku krakowskim realizm, przeplatający się z elementami historyzmu, symbolizmu i secesji, połączonych z nowymi tendencjami w sztuce europejskiej – kubizmem, ekspresjonizmem i sztuką abstrakcyjną. Akcenty takie można zauważyć w pracach Pana Jakubczyka, ale jak stwierdza sam twórca, nie jest to wynikiem przejęcia stylu, jaki zaczął się wówczas wykształcać, ale pewne zapatrzenie w sztukę, która widoczna była w sferach ówczesnego życia społecznego. Niemniej jednak w sposób umiejętny autor przekształca stylistykękubistyczną, ekspresjonistyczną a nawet abstrakcyjną do swoich potrzeb, zawsze na pierwszym miejscu stawiając człowieka. Takie zestawienia, wzbogacone często symboliczną treścią zauważamy w obrazach tworzonych przez artystę na przestrzeni ostatniego półwiecza. Ukończenie przez Pana Jakubczyka już po wojnie krakowskiej ASP zbiegło się z uczestnictwem w zajęciach Krakowskiego Studium Filmowego oraz uzyskaniem dyplomu Wyższego Studium Pedagogicznego. W trakcie działalności artystycznej nakręcił kilkadziesiąt filmów krótkometrażowych, w których poruszał problematykę społeczno – egzystencjalną jak i przyrodniczą, będącą odbiciem turystycznej pasji autora. Niejednokrotnie forma filmów była eksperymentalna, wywołując mieszane uczucia przedstawianą treścią czy bazując na swoistych zestawieniach kolorystycznych tworzących z filmu żywy obraz. Turystyczna pasja znalazła odbicie w wielu olejnych i akwarelowych pejzażach, od polskich gór po łemkowskie i prawosławne cerkwie, ukazanych w dziewiczej przyrodzie, pozbawionej fizycznej obecności człowieka.

(wyrywek ze wstępu do katalogu Sebastian Łańcucki)


nietolerancja

krzyżowanie

Św, Józef Sebastian Pelczar, Biskup


Druga z wystaw prezentowała prace uczniów ZSP w Rzeszowie
(...)Być może dla kogoś będzie zaskoczeniem tytuł tegorocznego Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej. Jedność w różnorodności kojarzy się bowiem z dewizą Unii Europejskiej. Należy jednak zwrócić uwagę, że motto zatwierdzone przez Parlament Europejski 4 maja 2000 roku, ma historię o wiele bogatszą, ponieważ od wieków służyło teologii katolickiej. Słynny pisarz angielski, konwertyta, kardynał John Henry Newman (1801-1890) zauważył, że różnice poglądów nie muszą rozrywać jedności Kościoła. Samo bowiem ścieranie się poglądów rzucając nowe światło, przyczynia się do głębszego poznania, torując i otwierając do niego drogę. Należy przy tym zawsze zachować i uznawać zasadę, którą nieraz różnymi słowami wyrażoną, przypisuje się różnym autorom: że "W rzeczach koniecznych obowiązuje jedność, w wątpliwych wolność, we wszystkich zaś miłość". Streszczeniem tej zasady jest właśnie zwrot jedność w różnorodności. Warto spojrzeć na prezentowane prace przez pryzmat tej „złotej zasady”. ...

(wyrywek ze wstępu do katalogu ks. Andrzej Wierzba)


Jezus uciszający fale-Justyna Klecha kl IIIb


Projekt witraża-Dominika Ślęczka kl IIIe


Zdjecia z wernisażu



4.11-15.11. 2011

Wystawa prac dyplomowych studentów Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego

Wystawa obejmowała bardzo zróżnicowane prace z wielu dziedzin sztuki od malarstwa i rzeźby po grafikę i fotografie. Atrakcyjność wystawy nie polegała tylko na jej interdyscyplinarnym charakterze. Ważna jest także różnorodność problemów podejmowanych przez studentów. Tematyka prezentowanych prac oscylowała wokół ludzkiej egzystencji, a także świata przyrody, który otacza człowieka. Nagrodę im. Jerzego Panka za Najlepszy Dyplom Artystyczny na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego w roku akademickim 2010/2011 otrzymała Ewelina Kochan- Chrząszcz za pracę pt. Zabawka. I wyróżnienie za najlepszy Dyplom Artystyczny na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego w roku akademickim 2010/2011 otrzymała Barbara Szal za pracę pt. Sny nocy ciężkiej. II wyróżnienie za najlepszy Dyplom Artystyczny na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego w roku akademickim 2010/2011 otrzymał Damian Haba za pracę pt. Akord.





10.11-17.11. 2011

XX Przegląd Amatorskiej Twórczości Plastycznej WP
Wystawa miała charakter pokokursowy zaprezentowano na niej pięćdziesiąt dziewięć prac trzydziestu sześciu autorów.
Najliczniej reprezentowane było malarstwo olejne.Tematyka prac była bardzo różnorodna i nie ograniczała się tylko do batalistyki i wojskowości.


I nagroda Cykl "Fortyfikacje Helskie"Jolanta Noga z Warszawy
Wyróżnienie Cykl "Kołujące samoloty"por.Grzegorz Jodłowski z Bydgoszczy
Zdjęcia z wernisażu

12-31.10.2011

Wystawa prac wykładowców Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego

Kulturę naszych czasów charakteryzuje niespotykane poszerzenie, a zarazem zatarcie granic sztuki;współczśnie nowych form wypowiedzi artystyczneji tradycyjnych realizacji z dziedziny malarstwa, rzeźby czy grafiki.
W zróżnicowanej panoramie współczesnej twórczości plastycznej znaczącą , chociaż nie zawsze docenianą rolę odgrywa szkolnictwo artystyczne. ...

(Grażyna Ryba fragment wstępu do katalogu)


Prof. Jadwiga Szmyd-Sikora,
Istota pustego naczynia (100x120 cm) olej na płótnie 2011r

Diaporama jest swoistym spektaklem audiowizualnym, w którym autor poddaje widza w sposób świadomy i zaplanowany równoczesnemu oddziaływaniu
obrazów, dźwięków, barw i treści. Z fotografii "wzięła" obraz nieruchomy. Ponieważ diaporamę powinniśmy traktować jako udźwiękowiony zbiór wielozdjęciowy, środkami łączącymi kolejne obrazy lub sekwencje obrazów są narracja, przenikania, cięcia, rozjaśnienia, ściemnienia, migotania, czy chwilowy brak obrazu. Z filmem łączy diaporamę: narracja, montaż, scenariusz, dźwięk.



21.09-8.10. 2011

Katarzyna Kania - pastele

Wystawa "To , co ujrzałam, zdumiało mnie" prezentoła twórczość Katarzyny Kani w technice suchej pasteli. Kiedy więc piszemy obrazy- polując na słowa - to także po jakiś czasie, wydeptujemy własną ścieżkę - swój styl, tworząc wyrazisty autoportret.Tytuł wystawy to wielka metafora, w nim pasem ziemi jest twórczość artysty, przez który przechodzi z jednego zachwytu w drugi, bo najpiękniejszym momentem twórczości jest odkrywanie nieznanego pokładu wyobraźni i możliwości warsztatowych techniki. Właśnie ten moment jest zdumiewający dla artystki, która zwrócić uwagę na wielopłaszczyznowość procesu twórczego. Większość eksponowanych prac powstało w Pracowni Rysunku prof. Antoniego Kowalskiego.



KATARZYNA KANIA Urodzona 2 lutego 1983 roku. Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych .w Katowicach.Dyplom w Pracowni Malarstwa prof.K.Cieślika w 2008.dodatkowy.Dyplom dodatkowy w Pracowni działań multigraficznych pod kierunkiem prof. E. Zawadzkiej. Członek stowarzyszenia Pastelistów Polskich w Nowym Sączu i SMTG w Krakowie



21.09-8.10. 2011

5-lecie Galerii Marzenie w Łańcucie

Na wystawie można oglądać prace powstałe na plenerze w Krzemiennej. Wzieli w nim udział artyści z Polski, Białorusi i Ukrainy

Ihor Yanovich



Edward Belsky



Stanisław Białogłowicz

galeria marzenie

zdjęcia z otwarcia wystawy





1- 17.09. 2011 r

Malarstwo Janiny Ożóg Czarnowskiej

Studia artystyczne odbyła w latach 1950-56 w Krakowie
pod kierunkiem prof. Jerzego Fedkowicza na Wydziale Malarstwa.
Po ukończeniu studiów związała się z Rzeszowem
i jego środowiskiem plastycznym.
Była nauczycielem malarstwa, rysunku, kompozycji, liternictwa, projektowania form użytkowych
w PLSP w Sędziszowie Małopolskim od roku 1957 do 1977
i PLSP w Rzeszowie od 1977 do 1993.

Wystawy:
1955-1975- wystawy grupy XIV
1979-1986 - wystawy grupy „ZIEMIA”
1959-1982- wystawy środowiskowe i ogólnopolskie ZPAP
od 1985- wystawy środowiskowe i zagraniczne ZPAMiG-u




Mieczysław A. Łyp

Uroczysko
Janinie Ożog-Czarnowskiej

Z dzikich łąk z dzikich olch
stawów topionych w wiotkiej zieloności
wikliny
przychodzą do mnie kąpiące się
z obrazów Ożóg-Czarnowskiej
Przesłonięte odległym ale ciągle
bliskim
zapachem tataraku rozchodnika
macierzanki
odprawiają sabat żądzy rwącej
wody i księżyca
Galopem odjeżdżam z nimi
w gorące nagrzane żyto
Bóg wygładza stare tęsknoty
Słowiańską dziewanną anemonami
i absyntem
kreślę swój ślad i swoje imię
- inni nienawiścią próbują je
zmazać
Ożóg-Czarnowska znowu maluje
wieczność
Chce ocalić nas od zapomnienia
Wierzę w obraz skrzypce wiersz
nasturcję anemon słonecznik i absynt

Rzeszów, 15.12.2006 r.